شب نوشته‌های علی‌

اینم همی‌ستاند و آنم نمی‌دهد

AliDana — Fri, 09 Sep 2011 02:05:32 +0000

سلام کنجه تنهایی تنهای من،
خوبی گمشده ی همیشگی؟ توهم مثله بقیه دلت واسه من تنگ نمیشه هیچ وقت؟ چرا به سراغم نمیای؟ نکنه تو هم دیگه باهم حال نمیکنی و زیر سرت بلند شده…
میگم راستی ی چیزی، نمیدونم چه خبره، ولی زیاد خبرهاش نباید دل انگیز باشه… به هر حال facebook در حال بسته شدن میباشد، و باز به سراغ تو میام، شاید هم publish نکنم که خیالم راحت باشه…
آخرش هم بگم که این شعر رو دیدم خیلی خوشم اومد، واسه حافظ لب شیکر خودمونه :دی

بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد		دولت خبر ز راز نهانم نمی‌دهد
از بهر بوسه‌ای ز لبش جان همی‌دهم		اینم همی‌ستاند و آنم نمی‌دهد
مردم در این فراق و در آن پرده راه نیست		یا هست و پرده دار نشانم نمی‌دهد
زلفش کشید باد صبا چرخ سفله بین		کان جا مجال بادوزانم نمی‌دهد
چندان که بر کنار چو پرگار می‌شدم		دوران چو نقطه ره به میانم نمی‌دهد
شکر به صبر دست دهد عاقبت ولی		بدعهدی زمانه زمانم نمی‌دهد
گفتم روم به خواب و ببینم جمال دوست		حافظ ز آه و ناله امانم نمی‌دهد

من نیستم آنچه که باید باشم، شاید تو باشی آنچه که میخواهی باشی

AliDana — Thu, 21 Apr 2011 02:37:51 +0000

به نام خدا

دوست داشتم وجودم را یکبار هم که شده به تصویر بکشم، یا حتا به قلم بیارم، ولی افسوس که اونقدر خالیم از پوچی که کاغذ سفید هم برایم زیادی محسوب میشه. مثله جسمی متحرک شدم، بدونه احساس، ولی پر از بغض، از همه چیز منزجر ولی محتاج تمنا،پر از علامت سوال، ولی خروار خروار… حتا نمیدونم جمله هام را چطور تموم کنم. مثله آتیشم ولی میسوزم و باز میسوزم، به امید قطره آبی که بروی من و برای من ریخته بشه، نمیخوام اشکی ببینم، ولی خدا میدونه چقدر اشک برای من ریخته شده، آخرش این که تنهام، و از روی تنهایی یاده بن بست قدیمی ام کردم، یاده علی سال ۲۰۰۸ افتادم ولی یادم نمیاد کی اون علی بودم، بهتره این خلوت هم تنها بزارم واسه اونی که بیشتر از من تنهاست، و برای همین بیشتر از من میاد اینجا،

یا حق

و تو را دیدم زیر باران… با چشم گریان…

AliDana — Thu, 03 Jun 2010 02:20:41 +0000

هو لطیف

روز گندی بود امروز، اول از دانشگاه که گفتند تا زمستون نمیتونم برگردم، و بد هم عدم فروشی رفیقام سر کلاسی که استادانه نمیشناختم، و درسشو نداشتم، نشستم و بد اونا حرف زدن و استاد وقتی‌ از من پرسید این کلاس رو داری یا نه؟ بجای من گفتن نه، و واسه شیرین کردن خودشون جلوی استاد شروع کرد حرف چغلی کردن و… دیگه اینطورین، چیکارشون می‌شه کرد!

بدتر از همه وقتی‌ داشتم بر می‌گشتم سارا زنگ زد، ولی‌ نمیخواستم صحبتم طولانی‌ بشه، زود قطع کردم، بعد sms داد که ایمیل من را خونده… توی دلم گفتم باز یه دراما جدید شد و باز یه قصه داریم… بد گفت خوانده که من سارا رو مثل غزاله و بهینه دوست ندارم و بد هم اینکه همیشه دوست داشتم ازدواج کنه بره!!! خیلی‌ تعجب کردم از اینکه چی‌ این حرفا بد بود؟؟؟ مسلما من سررو نه مثل اونا بلکه مثل یه دوست، دوست داشتم، بهم انرژی میداد، و باهاش اعتماد بنفس می‌کردم، کارهای که آرزو داشتم واسه یه نفر انجام بدم رو واسه سارا با تمام وجودم انجام دادم، و حالا جوابش چی‌؟ اینکه بره ایمیل رو بخونه و بد بگه تو “منو دوس نداشتی‌” و بد زار بزنه زیر بارون که چرا… چراا تو که منو دوست نداشتی‌ باهم دوست شودی؟ داشتم دیوونه میشودم، خیلی‌ واسعم زور داشت، من کل این ۹ ماه رو صرف اون کرده بودم، از خیلی‌ چیزها گذشته بودم… و آخرش چی‌، به اتهام اینکه دوستش نداشتم، و واسعم سرگرمی یا از روی ترحم بوده باهاش دوس شدم؟ چی‌ باید جواب میدادم؟

منم عصبانی‌ شدم داد زدم سرش… ترسید، گریه‌اش بند اومد… گفتم تو عقل نداری، ازش استفاده نمیکنی‌، همش تابعه احساساتی‌ و مثل یک توپ بین آدما قل می‌خوری و لطمه میبینی‌، لگد کوب میشی‌… دلم واسعش نمی‌‌سوخت دیگه، خیلی‌ واسعش سعی‌ و تلاش کرده بودم، واسه اینکه بفهمونم دوستش دارم، ولی‌ واسه خوشبخت کردنش به وجود نه اومدم، خیلی‌ سعی‌ کردم بهش بفهمونم، بدن در آینده به مشکلات جدی می‌خوری، از لحاظه فرهنگی‌، و از لحاظه مالی‌… ولی‌ اون به آینده واقعی‌ فکر نمیکرد… به یه گوشهٔ تنهایی فکر میکرد، که همهچیز مهیا است… به هرحال اینم از سرنوشت ما و شانس سارا… سارا اگه یروزی اینرو خوندی… امیدوارم بدون یک قطره اشک خونده باشیش، هر قطره اشک از امر من کم می‌کنه، تحملشونو ندارم… امیدوارم اون روزی که میخونی‌، فهمید باشی‌ دوستت داشتم، و خودمو از زندگیت کنار کشیدم، ولی‌ فرار نکردم… موندم که تنها نباشی‌، و به مرد زندگیت برسی‌… بازم وسعت آرزوی خوشبختی‌ می‌کنم، و از خدا می‌خوام که کمکت کنه… آمین

یک دنیای کوچولو التماس دارم

AliDana — Tue, 01 Jun 2010 05:35:30 +0000

هو العالم
بعد از مدتها نوشتن اصلآ فکر نمیکردم که بخوام در این شرایط روحی چیزی بنویسم، با سارا بهم زدم،یعنی دیگه دوست دخترم نیست… خودم هنوز باورم نمیشه، اونقدر بدونه اراده و سریع اتفاق افتاد که هنوز باورم نمیشه، ولی باید عاقلانه عمل کنم… توی این شرایط که سارا داره اینقدر احساسی عمل میکنه اگه منم کم بیارم دیگه جمعش نمیشه کرد و تا ابد زخم این دوستی روی قلبش میمونه… تنها کسی رو که واقعآ دوست داشته مهدی بوده… که اون هم نه دیگه جواب تلفن بهش میداده نه هیچی دیگه، سارا هم سر خورده میشه و ناراحت… همیشه وقتی درباره این روزهاش صحبت میکرد، ترسم این بود که موقعی رفتن من سارا چجوری عکس العمل نشون خواهد داد. اون موقع با خودم شرط کردم که سارا رو تنها نزارم… حداقل تا یجا بعد از تموم شدن دوستی باهاش باشم که این بار لطمه زیاد نخوره، و یک نفر قابل اطمینان پیشش هست و پای تلخی های بعد از “break up” خواهد نشست. حالا هستم… سارا بده ۵-۶ روز که تموم کردیم اصلآ روحیه خوبی نداره، بی خوابی میکشه، حساس شده به هرگونه حرفی، بی تفاوت، ساکت، بد اخلاق، حتی با خانوادش، و هزار مشکله دیگه… خودمو خیلی مقصر میدونم، مخصوصاً اینکه اول من و بعد خودش رو مرتب مقصر میدونه… میگه چرا علی وابستم کردی تو که یک روز میخواستی بری… این حرف واسم خیلی زور داشت… زیاد بروی خودم نه اوردم چون میدونستم از من یکی میشنوه بعد ضرب در ۱۰۰۰ میکنه و میشینه تا صبح بهش فکر میکنه… ولی برعکس دوستی با بهینه من حواسم خیلی به حرفهای که به سارا میزدم بود. هیچ وقت وعده موندن تا ابد و این حرفارو به سارا ندادم… میدونستم که اگه قراره واقعا مونده گار بشم، با وعده دادن به جای نمیرسم و باید بهش عمل کنم، و این خوش حالیه سارا رو واسه همیشه تضمین میکنه… از طرفی همیشه از اول سعی کرده بودم بهش بفهمونم که چقدر دورمون میتونه نزدیک باشه، یعنی تا دعوایی میشود خود سارا میگفت:” میخای بری، خوب برو، چیکار کنم… فدای سرم…” جوری که آخریا خیلی با مساله “relax” عمل میکرد، و حتا گریه هم نمیکرد… ولی حالا که جدی شده… واقعآ نمیدونم من برای اون فیلمه یک آدمه منطقی خون سرد رو بازی میکردم یا اون نقش آماده به دل بریدن… خدا جون خیلی وقته حتی تو دلمم دعا نکردم… یا اگه کردم از روی خودخواهی و برای خودم… ولی اینبار ازت میخام، عاجزانه میخام که به داده این بنده ات برسی، آدمی که هر زشتی داره از من گرفته و با نبوده من خواهد رفت… خدا نزار سارا به راه بد بره… خدا تمنا میکنم… کمکش کن، بزار نور تورو درک کنه… آخه مگه ازت چی میخاد، جز آرامش… تو که اسمت به قلبها آرامش میده، به اسمت قسمت میدم که این دخترو این بندتو به آرامش برسونی… من کوچیکتم

تو مپوشان سخنها كه داری؟

AliDana — Sat, 10 Oct 2009 03:05:56 +0000

سنگینی قلبم روی تمام وجودم حس میکنم، نوشتن ساخت شده و حرف زدن محال. انگار از یک خواب خرگوشی خیلی خوب با یک سیلی محکم بیدار شدم، به خودم اومدم، كه کجام؟؟؟ هدف چی هست؟ برای چی وجود دارم؟ برای چی نفس میکشم؟؟؟ توی خواب قشنگم میخواستم برای کسی نفس بکشم چون به عشق من نفس میکشید! ولی واقعیت چییه؟ من همسفر میخواستم، نه اینکه توی راه به این سختی خوابم کنه! از خوابی كه میدیدم راضی بودم،و هاستم چون از کابوسی كه داشتم خیلی بهتر بود، ولی بازم اون چیزی نیست كه من میخوام؟ چرا آخه؟؟؟ چطوری میتونم از این کوچی بن بست بیرون برم؟ خودم باید برم یا کسی می برتم ؟؟؟

قرعهٔ این بار بنام من دیوانه زدند…

AliDana — Fri, 19 Dec 2008 20:06:00 +0000

دستم به نوشتن خیلی‌ کم میره، فکر می‌کردم اگه بیکار بشم شب و روز سرمو می‌تونم با نوشتن توی بلاگ گرم کنم، ولی‌ خدا میدون چندبار متنهای نصف نیمه رو پاک کردم، صفحه رو بستم و ذهنمو پر از هیچ کردم، دوای دردم شده خواب، خوابیدن و خواب دیدن، خوابیدن و ندیدن. دیگه به سختی می‌تونم خودمو تو آیینه بشناسم، اسمم هم بخاطر تکرار بقیه یادم نمیره! نمیدونم آدما واقعا چیزی که من میبینمو میبینن یا نه، نمیدونم اصلا این چیزها میتونه اثری که رو من گذشته روی اونها هم بذاره، یا نه… خیلی‌ ساده از کنارش رد میشن، یا حالا ساده هم رد نشند، به هر حال از کنارش رد میشن!!! آخه لامصب کسی‌ هم پیدا نمی‌شه اینچیز هارو بهش بگم، چه برسه بخواد بفهمه یا نه، که احتمال زیاد هم نمیتونه اون دردی رو که من میکشم رو بکشه، ولی‌ آخه چرا… مساله که اینقدر پیچیده نیست، اگه شعار زندگی‌ ما شعر سعدی باشه که میگه” بنی آدم از یک پیکر اند…” چطوری ما میتونیم نفس راحتی‌ بکشیم وقتی‌ میبینیم این همه اتفاقی بد اطرافمون میافته، چطوری میتونیم فکر آیندمون باشیم وقتی‌ داریم با شکستن استوخونهای یکی‌ دیگه فردامونو میسازیم. نمی‌خوام مطلب رو کامل بازش کنم، یا مثل خیلیها از خدا شکایت کنم که آدما لایق این چیزا نیستن، و باید تو بهشت باشن و راحت زندگی‌ کنن. ولی‌ دوست عزیز اگه روزی این مطلب رو خوندی بدون ما مقصریم اگه بچهٔ تو بیمارستان بزرگ می‌شه و منتظر کلیه هستش. بدون ما مقصریم اگه یکنفر میتونه “فراری” بخره و یکنفر دیگه کفشهای پارهش رو با خواهرش شریک می‌شه. بدون ما مقصریم اگه اون همه آدم دارن زیر آفتاب از تشنگیو گشنگی تلف میشن. بدون ما آدمارو معتاد کردیم. بدون ما نزاشتیم این زمین بهشت باشه، و حالا واسه راحت کردن کارمون میگیم همش تقصیر اونی که بالا نشسته. ولی‌ اگه با این حرفا موافق نیستی‌ خودتو اصلا ناراحت نکن، چون نصف دیگهٔ وجود من دوستی‌، نیمهٔ که میگه همهٔ اینا قسمت انسان هست… وجودی که بار امانتش رو راحت میذاره زمین و میگه:”خدایا تو بار سنگینی‌ به من دادی، من دیگه نیستم”.

ولی‌ بهت قول میدم این نیمه هارو روزی یکیش کنم، یا راهی‌ پیدا می‌کنم که دنیای که خودم میبینم نجات بدم، یا منم مثل تو اونقدر مست خوشی‌ میشم که دیگه این وزنه سنگین بار اذیتم نکن، میندازمش یگوشه و بجای اینکه یه عمر دلا دلا راه برم، سرمو بالا میگیرم و به سوئ آیندم میدوم…

تراوشات یک ذهن گیج

AliDana — Mon, 08 Dec 2008 05:14:37 +0000

سلام،

اولین چیزی که الان به ذهنم میرسه، تضاد هستش. امشب پر از تضاد شدم! مسالهٔ عجیبی‌ واسم چون خیلی‌ وقت بود که اینطوری نشده بودم. اصلا حس می‌کنم خیلی‌ وقت که فکر نمیکردم، به خیلی‌ مسائل. امشب نمیدونم ما خدارو خلق کردیم، یا خدا ما را خدارو خلق کرد. امشب نمیدونم که شیطان اصلا وجود خارجی‌ داره، یا در نبود خدا، و انجام دادن گناه میخواهیم گناه را با یه فرد خیالی شریک بشیم، و اسمشو میذاریم شیطان. امشب نمیدونم آدما تو فکرشون چیا می‌گذره، به کیا میگن باهوش و به کیا میگیم احمق. امشب شب عجیبی‌ واسم، یه مرض قدیمی‌ سراغم اومده، می‌تونم بگم یه دشمن همیشگی‌، یا شاید یه دوست قدیمی‌ “شک”. اینکه توی این ۳۰ سال چطوری دوتا هموطن رو توی تیکه جا از هم دور کردن، چقدر بین فکرا فاصله انداختن که هیچ کسی‌ با نفر کناریش موافق نمی‌شه، امشب دلم چیز دیگهٔ می‌خواد، چیزی که مثله یک خورشید با این تاریکیها بتابه، ولی‌ اینا فقط تو فکرو خیاله، شب طولانی و تاریکیها تا صبح پشت شیشه پرسه میزنن، تنها چیزیم که دنیامو روشن می‌کنه، چراغ مطالعه ۲۰ واتیه که رو میزم هستش که هیچ وقت نتونستم مستقیم به نورش نگاه کنم. آخر از همه، امشب شب امتحان پایان ترم هم هستش، امتحان اقتصاد دارم. و این اولین پست جدی بود که توی این بلاگ گذاشتم، امیدوارم بتونم به فکرهام یه سرو سامونی بدم تا بتونم بیشتر بنویسم، چون این تنها چیزیه که در حال حاضر یکم آروم ترم میکنه…