سلام کنجه تنهایی تنهای من،
خوبی گمشده ی همیشگی؟ توهم مثله بقیه دلت واسه من تنگ نمیشه هیچ وقت؟ چرا به سراغم نمیای؟ نکنه تو هم دیگه باهم حال نمیکنی و زیر سرت بلند شده…
میگم راستی ی چیزی، نمیدونم چه خبره، ولی زیاد خبرهاش نباید دل انگیز باشه… به هر حال facebook در حال بسته شدن میباشد، و باز به سراغ تو میام، شاید هم publish نکنم که خیالم راحت باشه…
آخرش هم بگم که این شعر رو دیدم خیلی خوشم اومد، واسه حافظ لب شیکر خودمونه :دی

بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد دولت خبر ز راز نهانم نمی‌دهد
از بهر بوسه‌ای ز لبش جان همی‌دهم اینم همی‌ستاند و آنم نمی‌دهد
مردم در این فراق و در آن پرده راه نیست یا هست و پرده دار نشانم نمی‌دهد
زلفش کشید باد صبا چرخ سفله بین کان جا مجال بادوزانم نمی‌دهد
چندان که بر کنار چو پرگار می‌شدم دوران چو نقطه ره به میانم نمی‌دهد
شکر به صبر دست دهد عاقبت ولی بدعهدی زمانه زمانم نمی‌دهد
گفتم روم به خواب و ببینم جمال دوست حافظ ز آه و ناله امانم نمی‌دهد